De NVMP Brainstormt over haar toekomstige koers





Tijdens de vergadering van het Algemeen Bestuur op 9 september 1997 werd het idee geopperd een `brainstormdag' te organiseren. Dergelijke bijeenkomsten bleken in het verleden immers zeer inspirerend te werken. Alzo werd besloten en gekozen voor zaterdag 25 oktober. Hoewel de voorbereidingstijd kort was, was de opkomst overweldigend. Het NVMP kantoor puilde aan alle kanten uit.

Er waren een drietal inleidingen gevolgd door discussie. Na een kort welkomstwoord van dagvoorzitter Auke van der Heide kreeg Jannes Mulder het woord.

De wereld verandert. De vraag is of de NVMP daarop voldoende inspeelt, aldus Jannes. Ook oorlogen zijn veranderd. Tot voor kort had je overzichtelijke oorlogen met ideologische vijanden en militaire leiders; het ging om een relatief ordelijke oorlog tussen staten. Je kon er vanuit Nederland duidelijk tegen protesteren. Tegenwoordig is er bij conflicten, zoals in Somalië, sprake van totale oorlog; krijgsheren met hun bendes huurlingen en etnische tegenstellingen spelen een rol. Er zijn vluchtelingen in plaats van militaire gevangenen en het conflict is binnenstatelijk. Vraag is wat kun je doen. Niet veel meer dan een girale gift aan Artsen zonder Grenzen. Dergelijk veranderingen in conflicten hebben consequenties, ook voor de NVMP. Idealiter zou de NVMP aan preventie van geweld moeten doen op momenten dat een conflict nog niet daadwerkelijk is begonnen (pre-conflict peacebuilding). Als je hier concreet mee bezig wilt zijn moet je natuurlijk wel de indicatoren opsporen die een dreigend conflict aankondigen. Volgens Jannes is een belangrijke indicator sociale ongelijkheid. Binnen de gezondheidszorg heet dat Sociaal Economische Gezondheids Verschillen (SEGV's). Zij bestaan tussen verschillende regio's of bevolkingsgroepen. Je hebt het dan in feite over `gezondheidseffectrapportage': rapporteren hoe sociale ongelijkheid doorwerkt in de gezondheid van mensen.
Hiermee zou je kunnen komen tot een zogenoemde Health index waar in ontwikkelingslanden al mee gewerkt wordt. Verschillen in gezondheid kunnen dan als een indicator gelden voor onrechtvaardige verdeling en dus voor potentieel geweld en conflicten.
Als je als medische groep wilt werken aan zo'n rapportage moet deze aan tenminste twee voorwaarden voldoen:
1) Hij moet een politiek bruikbaar instrument zijn; als je een gevaarlijke ontwikkeling constateert moet dit door hogerhand serieus genomen worden en leiden tot daadwerkelijke verbeteringen.
2) Er moet een draagvlak binnen de bevolking zijn; de mensen moeten het als actiemiddel zien om een rechtvaardige maatschappij op te bouwen met minder kans op geweld en oorlog.

Wat nu is de rol van de NVMP hierbij?
1) De basis zou kunnen zijn dat de NVMP begint haar onderwerpen te agenderen op KNMG-regiobijeenkomsten om ze zo bespreekbaar te maken bij een grotere medische groep. Voorbeelden zijn onderwerpen als: medische gevolgen van landmijnen en een onderwerp als preventie van geweld en oorlogen.
2) De NVMP moet vervolgens middels netwerken meer samen gaan werken met andere organisaties om zo meer invloed uit te oefenen. Rode Kruis, Johannes Wier Stichting, World Medical Association zijn voorbeelden. Wat is het verbindende element van deze organisaties?
Centraal element in ons denken zou ongelijkheid moeten worden. Ongelijkheid als oorzaak van geweld en oorlogen.

Vervolgens krijgt de tweede inleider, Joop Pragt, het woord:
Joop vraagt zich naar aanleiding van het verhaal van Jannes af: wie gaat dit binnen de vereniging doen?
Momenteel is het zo dat de NVMP-activiteiten voortkomen uit en plaatsvinden binnen afdelingen en commissies, voorbeelden zijn de Cassini-sonde en de vervuiling van de Barentszee.
Centraal punt bij een heroriëntatie is `hoe betrekken we er onze leden bij, wie gaat het doen?' We moeten oppassen dat we ons niet vertillen.

De laatste inleider is Michael Parunovac.
Michael is van mening dat het van groot belang is dat we vanuit onze medische achtergrond voor onze leden aanspreekbaar zijn. Dat is onze leidraad en geloofwaardigheid naar buiten.
Als je kijkt naar de NVMP-statuten wordt daarin wel het WHO streven naar bevordering van welzijn aangehaald maar we moeten het niet te ver zoeken. We moeten het toch zelf doen en uitkijken dat we niet teveel hooi op onze vork nemen. Beperk je ook vooral tot je vakgebied, de medische professie.
Een voorbeeld van een onderwerp dat nu populair is is `Conflicthantering' maar dat wil niet zeggen dat de onderwerpen uit het verleden minder belangrijk zijn geworden. Onze kracht ligt in professionaliteit en deskundigheid. Samenwerken met andere organisaties is goed maar moet niet ten koste van onze eigen identiteit gaan.
Het belangrijkste is NVMP-leden actief te krijgen binnen onze commissies, men is tenslotte lid vanwege de inhoud. Een voorbeeld van een project dat zich goed leent om onze onderwerpen en identiteit onder de aandacht te brengen is de Hague Appeal for Peace in 1999.


Discussie

Met zulke verschillende inleidingen was een pittige discussie onvermijdelijk.
Natuurlijk hebben de bestaande items niet aan kracht ingeboet maar moet je je ook niet breder oriënteren, zo nodig in samenwerking met andere organisaties? Andere aanwezigen benadrukken het belang van de NVMP-identiteit en de bestaande doelstelling.
In deze maken de aanwezige studenten een belangrijke opmerking: als zij medestudenten willen activeren is het nodig dat zij zich bezighouden met een breed scala van onderwerpen waarbij zo goed mogelijk op de actualiteit ingespeeld wordt. Alleen zo krijg je de aandacht van een druk- bezette student. Als studenten nemen zij deel aan besturen van diverse organisaties, variërend van Amnesty International tot NVMP, om zo de krachten te bundelen.
Ook tijdens de evaluatie van deze brainstormdag door het AB op 30 oktober kwam het vraagstuk van oorspronkelijke identiteit versus verbreding als centraal element naar voren. De brainstormdag heeft ons weliswaar vrijheid van handelen gegeven, we mogen ons met een breder gedachtengoed bezighouden, maar de vraag is wie met welke onderwerp aan de slag wil gaan. Een instrument hierbij is samenwerking met andere organisaties en dan vooral op `ad hoc basis', je moet ze gebruiken als je ze nodig hebt maar geen dwingende overlegvorm aangaan. Een ander middel om meer mensen actief te krijgen is een hernieuwde ledenenquête. Mensen kunnen daarin aangeven welke onderwerpen hen het meest interesseren en waar ze zo mogelijk aan bij willen dragen.
Tenslotte lijkt de Hague Appeal for Peace 1999 een ideale activiteit om een medisch platform van verscheidene organisaties bij op te zetten.


Hans van Iterson

Terug naar de inhoud Nieuwsbrief