Aandacht voor vredesvraagstukken op mondiaal verpleegkundig congres

Door Ferry Zoutenbier, lid werkgroep Verpleegkunde NVMP

Het 21ste vierjaarlijkse congres van de ICN (International Council of Nurses) werd gehouden van 15 t/m 22 juni 1997 in Vancouver, BC, Canada.
Het bleek ondanks de massaliteit een goed en degelijk georganiseerd congres met veel deelnemers (verpleegkundigen) uit bijna alle landen van de wereld en in bijna alle voorkomende verpleegkundige functies, van student tot hoogleraar, van werkers in het veld tot theoretici. Het vierjaarlijkse congres is met name van belang voor het ontwikkelen en onderhouden van een kwalitatief hoogstaand netwerk van internationale contacten alsmede voor het sonderen van de internationale mondiale tendensen binnen de verpleegkundige discipline, waarbij zowel de huidige stand van zaken als de toekomstige ontwikkelingen werden besproken. Daarnaast was het mogelijk een goed beeld te krijgen van de kansen en bedreigingen, de knelpunten en mogelijkheden die er binnen de professie bestaan op mondiaal niveau.
Er werd een vrijwel uitputtend aanbod aan lezingen gerealiseerd voor iedere dag, waarbij op ieder moment van de dag meer dan 20 lezingen/voordrachten/discussies gelijktijdig werden gehouden. Doordat iedere deelnemer over uitgebreide programmainformatie beschikte, was iedereen in staat om een voor hem/haar relevant/interessant programma samen te stellen. In het algemeen blijken zowel de fundamentele verpleegkundige problemen, als de algemene verpleegkundige ontwikkelingen mondiaal veel overeenkomsten te vertonen en valt er een groeiende internationale samenwerking te constateren, op vrijwel ieder terrein. Dat betreft niet alleen de zuiver beroepsinhoudelijke ontwikkelingen, maar vrijwel ieder ander onderwerp. In dat verband wordt het ook steeds meer gewenst om die internationale ontwikkelingen middels internationale contacten bij te houden, hetgeen dan ook meer en meer gebeurt

Militairen

Als NVMP-lid lagen mijn officiële en officieuze activiteiten en contacten vooral binnen de rode draad `contemporary issues in ethics and human rights'. Op basis van onze eerdere publicatie `Verpleegkunde, preventie en vredesvraagstukken' heb ik een druk bezochte workshop georganiseerd, die vooral z'n effect sorteerde voor de Canadese militair-verpleegkundigen. Het Canadese leger had namelijk op het plein voor het congres hotel een verbandplaats opgezet zoals gebruikt wordt tijdens militaire acties. Deze werd goed bezocht. Ik ben zelf drie keer bij ze langs geweest. Een discussie met de aanwezige militairen over nut en noodzaak, kansen en bedreigingen, en specifieke ontwikkelingen t.a.v. de rol van de (militair)- verpleegkundige binnen de krijgsmacht bleek echter moeizaam. Die moeizame discussie werd deels veroorzaakt doordat de verbandplaats vooral werd bevolkt door andere militairen, meer dan door (militair) verpleegkundigen. Maar de realtie tussen orologsgeweld en gezondheidszorg in meer algemene zin kon wel uitgebreid met hen worden bediscussieerd. Dat gold met name voor de discussie aangaande het nut en het gevaar van landmijnen.
Verder was de samenwerking met relevante andere organisaties optimaal, met name met verpleegkundigen die actief zijn binnen Amnesty International. Dat geldt ook voor verwante onderwerpen zoals de ontwikkelingen inzake het fenomeen vertrouwensarts (zoals die ook tijdens het congres van de Johannes Wier Stichting werden besproken), en de ontwikkeling van ethische normen in relatie tot Health Care & Human Rights (bijv. met internationale medical and nursing groups van Amnesty International).
Al met al was het een nuttig congres. In Nederland werd het opgevolgd met een artikel over landmijnen in een antal verpleegkundige vaktijdschriften. In hoeverre een en ander zal leiden tot een meer actieve houding van de verpleegkundige beroepsgroep binnen de NVMP zal moeten worden afgewacht.


Terug naar inhoud Nieuwsbrief