Parijs als bron van inspiratie!

Zoals aan studenten wel vaker leuke extraatjes wordt gegund, was het ook in Parijs weer raak.

Voorafgaand aan het wereldcongres vond een studenten preconferentie plaats, dus voor de Nederlandse studenten delegatie, bestaande uit Elske, Saskia, Sarah en ik, twee dagen langer Parijs! Maar ook 2 dagen om met 80 medestudenten uit alle windstreken onze gezamenlijke IPPNW activiteiten te bespreken door middel van studenten presentaties, om nieuwe ideeën op te doen, elkaar te inspireren, van elkaars cultuur te leren en natuurlijk ook samen heel veel te lachen.

Het is altijd weer heel bijzonder om met mensen uit zoveel verschillende culturen, die vaak zo heel anders leven als wij, toch met dezelfde problematiek bezig te zijn. Ook blijft het geweldig om door de jaren heen telkens weer mensen terug te zien, zoals bijvoorbeeld Ali uit Turkije, die als Koerd levend in Turkije, inmiddels verplicht zijn haren heeft moeten afknippen en die in zijn woonplaats heel hard bezig is om een Peace Library op te zetten. Of Ernest uit de Filippijnen, die wereldwijd de IPPNW-studentenactiviteiten coördineert en met wie wij al veel hebben samengewerkt, maar die ons compleet verraste met zijn, voor ons nog onbekende, gave tot het geven van een geweldige speech! En zo kan ik nog vele bijzondere mensen noemen. Dezelfde mensen zien is natuurlijk leuk, maar gelukkig waren er ook vele nieuwe gezichten, zoals bijvoorbeeld de 15 Japanse studenten, de

3 Mexicanen, de 3 Afrikanen of de Australiër... al kwam het merendeel toch uit Europa. Voor ons alle vier was dit ons eerste echte IPPNW-wereldcongres, heel spannend dus...

Goed, maar wat hebben we nu precies gedaan: het studenten precongres bestond hoofdzakelijk uit een serie interactieve lezingen. Zo heeft onder andere Dr. Joanna Santa Barbara het thema 'Children and War' nader belicht, en heeft Piji Protopsalis van het Central Office van IPPNW ons meer verteld over het MedEx Program, een uitwisselingsprogramma waarin medische studenten een klinische stage gekoppeld aan een IPPNW-stage in een ander IPPNW-land kunnen doen. Ook hebben we het uitvoerig over Peace Education en Human Rights in het medisch curriculum gehad, dus wat er zoal in de verschillende landen al aan onderwijs wordt gegeven op dit gebied en indien dit nog niet het geval is, hoe het bewerkstelligd zou kunnen worden. Allemaal een inspirerende voorbereiding op het echte wereldcongres.

Tussen de bedrijven door zijn wij als Nederlandse studentendelegatie nog druk geweest met het organiseren van de gezamenlijke straatactie met de artsen op de aanvangsmiddag van het wereldcongres. Deze straatactie bleek namelijk afgelast bij onze aankomst in Parijs, ondanks het feit dat de toestemming van de politie al was verkregen en wel voor een pleintje midden in Parijs! Dat vonden wij, op actie beluste studenten die we zijn, natuurlijk niet kunnen! Immers: met een paar grote witte lakens, wat potjes vingerverf, een goede Franse slogan, een stapel flyers en petities, gecombineerd met de aanwezigheid van veel artsen en een grote groep enthousiaste studenten, ben je al een heel eind! Natuurlijk had het allemaal veel beter en professioneler georganiseerd kunnen worden, wat we op het volgende congres in de VS ook absoluut moeten doen, maar gezien de zeer korte voorbereidingstijd was dit al met al een zeer geslaagde actie.

Vervolgens waren er twee volle dagen met talrijke interessante parallelle workshops, wat het kiezen erg moeilijk maakte. Nu, tijdens het schrijven van dit stukje, word ik gestraft voor het feit dat ik dit zo lang heb uitgesteld en al niet meer precies al die overweldigende indrukken goed op een rijtje heb, maar hier even een greep uit het geheel. Wat voor mij het dichtst bij mijn eigen activiteiten lag was de door de NVMP georganiseerde workshop over Peace Education, die zeer inspirerend was. Verder hebben Elske Hoornenborg en ik de werkgroep Conflict Prevention onder leiding van Victor Sidel en Ulrich Gottstein bijgewoond, waarin zeer breed en actiegericht werd nagedacht over de rol die IPPNW daarin zou kunnen spelen, wat natuurlijk een ingewikkelde discussie is als je te maken hebt met zoveel verschillende nationaliteiten en belangen. En waar we daadwerkelijk aan het werk werden gezet was de werkgroep PR, waar onder begeleiding van een PR-expert zeer intensief over de PR van IPPNW werd nagedacht; hoe IPPNW zich zowel op internationaal als op nationaal niveau toch als één organisatie kan presenteren. In kleine groepjes moesten we één zin bedenken die dat wist over te brengen, wat erg ingewikkeld was gezien de grote diversiteit aan activiteiten van IPPNW wereldwijd. Maar wel zeer leerzaam om daar zo marketing-gericht mee bezig te zijn.

U zult waarschijnlijk wel begrijpen dat het een paar enerverende dagen waren; zoveel indrukken, zoveel gemotiveerde mensen, zoveel talen en zoveel energie! Daar kun je wel weer twee jaar op teren. Als laatste opmerking wil ik nog even kwijt hoe leuk het ook was om elkaar als Nederland-se delegatie wat beter te leren kennen. Gek dat je daar dan helemaal voor naar Parijs moet, maar ja, Parijs is en blijft toch een inspirerende stad.

Terug naar inhoud nieuwsbrief