IPPNW-meeting 2000

Terwijl de sneeuw nog naar beneden dwarrelde werd van 7 tot 10 april in Sinaia, Roemenië de jaarlijkse Europese IPPNW- Studenten Meeting gehouden. Op deze meeting kwamen 35 studenten uit 9 Europese landen bijeen om discussies te voeren over onder andere kernwapens, NAVO en om de studentenactiviteiten weer nieuw leven in te blazen.

Op de eerste middag werden verschillende presentaties gehouden over IPPNW- en IFMSA-projecten. De Joegoslavische Friendshipclubs werden gepresenteerd door Alen Piljak uit Joegoslavië. Saskia van der Weijden en Elske Hoornenborg vertelden over de training ‘Health Through Peace’ en over ‘The Hague Agenda for Peace and Justice’.

Marko Dosen uit Joegoslavië hield een voordracht over de oprichting van een IPPNW-studentengroep in Joegoslavië, SUMC. Deze groep zou later ook nog een video over de NAVO-bombardementen op Joegoslavië tijdens de Kosovo-crisis laten zien. Deze video leidde tot een verhitte discussie over de rol van de NAVO tijdens deze crisis. Was de NAVO gemachtigd in te grijpen, kon het Westen deze aanvallen rechtvaardigen? Ook vroeg een deelnemer zich af of reden voor het NAVO-ingrijpen, de (vermeende) etnische zuiveringen, nu daadwerkelijk plaats had gevonden. De meningen, ook van de Joegoslavische deelnemers, waren verdeeld. Maar men kwam wel tot de conclusie dat niet de vraag of het echt gebeurd was het belangrijkste voor ons was, maar wel de vraag hoe zo-iets in de toekomst zou kunnen worden voorkomen.

Projecten

Op de tweede dag van de meeting hielden Elske Hoornenborg en Florin Oprescu allebei een lezing. Elske vertelde over de gezondheidseffecten die een nucleaire aanval heeft. Voor veel deelnemers was dit onbekend en deze lezing maakte dan ook veel indruk op de aanwezigen. Florin legde de deelnemers het verschil tussen de NAVO en de Organisation for Security and Cooperation in Europe (OSCE) uit en daarna volgde er een discussie over wat nu de taak van beide organisaties hoorde te zijn. De uiteindelijke conclusie was dat de NAVO niet had moeten veranderen van een defensieve organisatie in een offensieve organisatie.

Behalve luisteren naar voordrachten moesten de studenten ook zelf actief aan de slag. In groepjes van ca. 6 studenten moesten zij een project verzinnen en dit zou goed mogelijk promoten aan de aanwezige pers. Drie van de deelnemers (Lidia Amina uit Zweden, Alen Piljak uit Joegoslavië en Marieke van den Ham uit Nederland) waren voor drie dagen journalisten van de ‘Peace Times’, een krantje waarin de gebeurtenissen van de vorige dag beschreven werden. Er werd door een groepje een persconferentie georganiseerd om zo hun project (over ooggetuigen tijdens de NAVO-bombardementen op Joegoslavië) te promoten.

Andere projecten waren een jongerenmagazine waarin verschillende etnische groepen uit een land beschreven worden om zo meer begrip bij jongeren te kweken, een tentoonstelling met foto’s van de gevolgen van de NAVO-bombardementen op Joego-slavië en een project om meer mensen toleranter ten opzichte van elkaar te maken. Het laatste project was een groepsverklaring tegen het gebruik van verarmd uranium in wapens en kogels. Marko Dosen had hier een betoog over gehouden en op de laatste dag van de meeting hebben alle deelnemers deze verklaring aangenomen.

En nu in het echt

Deze bovenstaande projecten waren bedoeld om studenten na te laten denken over hoe ze het beste de pers konden bespelen om toch zo veel mogelijk publiciteit te genereren voor hun activiteit. Maar op de laatste dag konden de studenten ook nog werken aan echte, te realiseren projecten en activiteiten. Een aantal studenten wilde de genoemde tentoonstelling met foto’s uit Joegoslavië echt gaan organiseren, anderen wilden nadenken over hoe meer studenten bij de IPPNW te betrekken en weer anderen wilden .... De deelnemers hebben ook nog over een aantal onderwerpen gebrainstormd: over hoe de wereld er in 2010 uit zal zien en over de vraag wat wij als studenten kunnen doen met de Hague Agenda.

Veel mensen waren nogal pessimistisch ingesteld. Men zag mensen niet toleranter worden: etnische, culturele en economische verschillen zullen alleen maar leiden tot meer conflicten: en hoewel nucleaire wapens misschien minder belangrijk worden neemt het aandeel van biologische wapens en chemische wapens alleen maar toe! Studenten zagen ook nieuwe activiteiten gebaseerd op de Hague Agenda, activiteiten op het gebied van vredeseducatie, mensenrechten en ontwapening. Tot ieders verbazing hadden de organisatoren van de meeting ook nog de echte pers uitgenodigd! Een aantal mensen (onder wie Elske en Saskia) werden geïnterviewd en we waren even te zien op het Roemeense nieuws!

De laatste avond werd er een nieuwe European Students Representative gekozen. Suzanne Prøsch uit Noorwegen hield er na twee jaar mee op en de deelnemers van Meeting 2000 kozen Razvan Cherezes uit Roemenië om samen met Elske Hoornenborg (die vorig jaar werd gekozen) de Europese IPPNW-studenten te vertegenwoordigen. Ook werd besloten dat de volgende meeting, komend jaar, in Zweden zal zijn.

Na drie dagen hard werken zat de meeting er weer op. Voor een aantal van ons ging het feest nog even door, met zijn dertienen 4 dagen Roemenië door, onder leiding van onze fantastische gidsen Ivona en Sebi.Maar ook daar kwam weer een einde aan.

Helaas, maar volgend jaar zien we elkaar weer in Zweden en sommigen zullen elkaar alweer in Parijs on-moeten bij het IPPNW-Wereld Congres!

 

Toelichting

IPPNW heeft in de laatste bestuursvergadering besloten om per ‘rijk’ land een ‘armer’ land te gaan ondersteunen in de activiteiten. Op die manier wordt o.a. sponsoring gevraagd voor de deelname aan het IPPNW-congres in Parijs. Nederland is gekoppeld aan Roemenie. Van Roemenië is de laatste jaren nauwelijks meer gehoord.

Het contact tussen het NVMP-bestuur en de Roemeense artsen is tot nu toe niet van de grond gekomen. Omdat niet duidelijk is geworden wat voor bijdrage zij kunnen en willen leveren aan het congres in Parijs en ook niet duidelijk is wat zij in eigen land aan activiteiten ontwikkelen, is besloten om geen artsen te steunen om naar Parijs te gaan.

De Roemeense studenten zijn echter wel erg actief geweest in de afgelopen paar jaar. Zoals blijkt uit het bovenstaande verslag van Marieke van den Ham hebben ze in april een studentensymposium georganiseerd. De NVMP ondersteunt de deelname van vier Roemeense studenten aan het IPPNW-congres, omdat er via de Nederlandse studenten wel enig inzicht is in hun activiteiten en mede als blijk van waardering voor hun inspanningen. Later in het jaar willen we weer contact zoeken met de Roemeense collega’s.

Margreet Bakker, secretaris NVMP

Terug naar inhoud nieuwsbrief