Stand van zaken

 

Ontwapeningsvoorstellen in de Verenigde Naties

 

Op 29 en 31 oktober 2008 keurde de Eerste Commissie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties opnieuw een aantal ontwerpresoluties goed rond nucleaire ontwapening en non-proliferatie. Net als vorig jaar bleek er grote weerstand bij een aantal landen om zich te engageren voor een effectieve vermindering van de nucleaire dreiging. De Verenigde Staten stemden tegen bijna alle voorstellen. Ook IsraŽl, Groot-BrittanniŽ, India en Frankrijk scoorden hoog in tegenstemmen en onthoudingen.

 

Het goede nieuws is dat de Nederlandse afvaardiging deze keer instemde met de resolutie die meer onderzoek eist naar de effecten op gezondheid en milieu van munitie met verarmd uranium. Vorig jaar stemde Nederland nog tťgen. (De Belgische afvaardiging onthield zich, net als vorig jaar.)

 

De grootste teleurstelling is zeker het gebrek aan algemene steun voor resolutie L14 betreffende nucleaire ontwapening. Niet minder dan 44 landen, waaronder spijtig genoeg ook onze Nederlandse en Belgische afgevaardigden, stemden tegen. Resolutie L14 bevat 23 paragrafen en roept op tot concrete stappen leidend tot de volledige afschaffing van kernwapens.

 

Actiepunten zijn ondermeer: het aflijnen van nieuwe kernwapenvrije zones; een onmiddellijke stop op het ontwikkelen, produceren en opslaan van nieuwe kernkoppen en raketten; het verminderen van de operationele status van de kernwapens (de-alerting); de herbevestiging van de Slotverklaring van de Herzieningsconferentie van 2000 (onvoorwaardelijk engagement en 13 praktische stappen); een verdrag om de productie van kernwapensplijtstof te stoppen; de verdere ratificatie door alle landen van een Alomvattend Teststopverdrag; tenslotte het starten van onderhandelingen over een gefaseerde kernontwapening, die binnen een welomschreven tijdsschema moeten leiden tot de volledige ontmanteling van alle kernwapens.

 

Wij moeten onze stem laten klinken bij onze politici en hen duidelijk maken dat er geen echte nucleaire ontwapening mogelijk is zonder een concreet stappenplan voor nucleaire ontwapening, met klare afspraken en een tijdsgebonden agenda.