Militaire overwinningen kunnen gevaarlijk worden

 

Door Jef De Loof

 

De laatste Palestijns-IsraŽlische oorlog met zijn zwaar geweld, gespreid over Libanon, de Gaza-strook en ook een beetje over IsraŽlisch grondgebied, wijst er nogmaals op dat er stilaan heel wat aan het veranderen is in onze wereld. De zinloosheid van het voortdurend gebruik van geweld om voordelen te bekomen, zich te handhaven of zijn terrein uit te breiden wordt met de dag duidelijker.

 

IsraŽl kun je verwijten alleen in macht en geweld geloofd te hebben.In zijn aanvankelijk zeer gevaarlijke instabiele situatie kon je dit nog begrijpen, was die houding noodzakelijk voor het voortbestaan. Zijn militaire macht bleef het echter uitbouwen buiten alle redelijkheid. Militair is IsraŽl veruit het machtigste land in het Midden-Oosten. Met zeer goed opgeleide soldaten en het modernste militair materiaal, kernwapens inbegrepen. In de talrijke oorlogen overklaste en versloeg het telkens de Palestijnen en hun medestrijders met lengten.Gebiedsuitbreiding, grenzen Ďrechttrekkení en minder kwetsbaar maken, het bouwen van een ijzeren gordijn en het in niets ontzien van de tegenstrever, het gaf velen de indruk dat het land echt onoverwinnelijk was geworden.

 

Niettegenstaande zijn militaire macht heeft IsraŽl er nog nooit zo slecht voorgestaan. Het wordt bedreigd op eigen terrein door de Palestijnse raketten. Vandaag zal het er misschien nog in lukken deze weinig ge-vaarlijke, slecht richtbare raketten uit te schakelen. Morgen kan het zijn dat het Palestijnse volk, hierin gesteund door SyriŽ en Iran, waar de haat als gevolg van de toenemende hardheid van IsraŽl ook met de dag toeneemt, beschikt over trefzekere, lange- afstandsraketten.

 

Zonder twijfel zijn er in de jarenlange strijd tussen IsraŽl en Palestina al momenten geweest waarop onderhandelingen mogelijk waren, die mits een aantal toegevingen tot een duurzame vrede konden leiden. In zijn overmoed en blind geloof in militaire oplossingen heeft IsraŽl deze kansen onbenut gelaten. Op dit ogenblik worden onderhandelingen als gevolg van al het gepleegde geweld moeilijker dan ooit. En toch is het voor IsraŽl de enige kans om te overleven. Voor het hele Midden-Oosten een mogelijkheid om zich te ontplooien en uit te groeien tot een vreedzaam gebied op Europees niveau.

 

Naar het einde van het blind geloof in militaire macht

Veel wijst er op dat over heel de wereld de mythe van de militaire macht stilaan doorbroken wordt. Je kunt er niet meer naast kijken, overal waar oorlog wordt gevoerd, waar een overvloed aan wapens bestaat, waar krijgsheren tegenover elkaar onmenselijke oorlogen voeren, zijn de levensomstandigheden het slechtst, is de armoede onder de bevolking het grootst.

 

Vooral de wapenindustrie tracht ons nog te blijven wijsmaken dat veel en machtige wapens onze veiligheid verzekeren. Het omgekeerde is waar. De vele wapenaankopen en wapenopslagplaatsen betekenen juist een gevaar voor onze veiligheid.

 

Ook de Verenigde Staten zijn een duidelijk voorbeeld van de onmacht van wapens en van hun verschrikkelijke gevolgen. De VS hebben een ongelooflijke voorraad wapens, bijna de helft van de rest van de wereld. Voortdurend groeit hun vernietigend vermogen en hun trefzekerheid. En toch zien we dat dit land er na de Tweede Wereldoorlog praktisch nooit in geslaagd is met behulp van wapens overwinningen te behalen. Van Vietnam tot Irak, met daartussen de vele terugtrekkingen uit de talrijke gewapende ingrepen, blijkt de onmacht van wapenoverwicht. Als je daarbij nog rekening houdt met de negatieve invloed van massale wapenleveringen, zoals aan Pol Pot, aan Sadam Hoessein in Irak, aan de Taliban in Afghanistan, aan vele landen in Afrika, dan vraag je je af hoe de wapenlobby er nog altijd in slaagt de bevolking wijs te maken dat meer wapens nuttig en nodig zijn. Hoe die er zelfs in slaagt de internationaal verplichte inscriptie in elk wapen met vermelding van de producent tegen te houden. Een gemakkelijk uit te voeren maatregel die de wapensmokkel en het misbruik van wapens sterk zou kunnen beteugelen.

 

Het enige dat de VS met al haar wapengeweld en oorlogvoeren hebben bereikt is een toename van negatieve gevoelens tegenover hun land. Ook in de landen van West-Europa is een groeiend anti-Amerikanisme merkbaar.

 

Met de dag wordt het duidelijker dat in de moderne wereld oorlogsvoering bijna nooit iets bijbrengt tot duurzame vrede. Dat oorlog altijd nieuwe oorlog voorbereidt. Nooit was het bovendien duidelijker dat geduldig onderhandelen tot overeenkomsten kan leiden die alle partijen bevoordeligen en het gevaar voor latere oorlog veel verminderen, haast tot nul kunnen herleiden, zoals vandaag in West-Europa.

 

Nooit kregen vredesbewegingen betere kansen. Het zou erg zijn als we hiervan niet met alle kracht gebruik zouden maken.