Speech van burgemeester Akiba van Hiroshima, 6 augustus 2005

 

“Erfenis, bewustwording, engagement”

 

Deze zesde augustus, de zestigste verjaardag van het nucleaire bombardement, is een moment van een gedeelde klaagzang waarin meer dan 300.000 zielen van atoombomslachtoffers en overlevenden de grens tussen leven en dood overstijgen om die dag te herinneren. Het is ook een moment van erfenis, van bewustwording en van engagement. We erven de toewijding van de hibakusha (overlevenden van de atoombom) om kernwapens af te schaffen en werkelijke wereldvrede te realiseren. We worden ons bewust van onze individuele verantwoordelijkheden. En we engageren onszelf opnieuw om actie te ondernemen. Dit nieuwe engagement, bouwend op de verlangens van alle oorlogsslachtoffers en de miljoenen over de hele wereld die dit moment delen, creëert een harmonie die onze planeet vervult.

 

De grondslag van deze harmonie is de waarschuwing van de hibakusha: ‘Niemand anders mag lijden zoals wij gedaan hebben’, samen met de hoeksteen van alle religies en juridische instanties: ‘Gij zult niet doden’. Onze heilige verplichting aan de komende generaties is het verwezenlijken van dit axioma, in het bijzonder van zijn uitvloeisel: ‘Gij zult geen kinderen doden’, als de hoogste prioriteit voor het menselijk ras dwars door alle naties en religies heen. De adviesuitspraak van het Internationaal Gerechtshof negen jaar geleden was een essentiële stap in de richting van de vervulling van deze verplichting, en de Japanse Grondwet, die dit axioma voor altijd belichaamt als de soevereine wil van de natie, zou een leidend licht voor de wereld in de 21ste eeuw moeten zijn. Helaas heeft de Toetsingsconferentie van het Nucleaire Non-Proliferatie Verdrag, afgelopen mei, er geen twijfel over laten bestaan dat de Verenigde Staten, Rusland, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, China, India, Pakistan, Noord-Korea en een paar andere landen die kernwapenstaten willen worden de stemmen van de meerderheid van de mensen en regeringen van de wereld negeren, waarbij ze het menselijk overleven op het spel zetten. Gebaseerd op het dogma ‘Macht is recht’, hebben deze landen hun eigen ‘nucleaire club’ gevormd, met als toelatingseis het bezit van kernwapens. Via de media hebben ze langdurig de toverformule ‘Kernwapens beschermen je’ herhaald. Zonder tegenargumenten hebben vele mensen wereldwijd zich neergelegd bij het gevoel ‘Er is niets wat we kunnen doen’. Binnen de Verenigde Naties gebruiken leden van de nucleaire club hun vetorecht om de mondiale meerderheid opzij te zetten en hun eigen egoďstische doeleinden na te jagen.

Om uit deze situatie los te breken houdt Mayors for Peace (Burgemeesters voor Vrede), met meer dan 1080 lidsteden, op dit moment zijn zesde Algemene Conferentie in Hiroshima, waar we de Noodcampagne voor de Afschaffing van Kernwapens, die twee jaar geleden gelanceerd werd, herzien. Het voornaamste doel is het maken van een actieplan dat het samenwerkingsverband uitbreidt van de Amerikaanse Burgemeestersconferentie, het Europees Parlement, de International Physicians for the Prevention of Nuclear War en andere internationale NGO’s en individuen wereldwijd. Alle burgers ter wereld worden opgeroepen zich bewust te worden van hun eigen verantwoordelijkheid om met een gevoel van urgentie, ‘alsof de hele wereld rust op hun schouders alleen’, en met nieuw engagement te gaan werken aan de afschaffing van kernwapens.

 

Met het oog hierop en om te verzekeren dat de wil van de meerderheid wordt weerspiegeld in de Verenigde Naties, stellen wij voor dat de Eerste Commissie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, die in oktober bijeenkomt, een speciaal comité installeert voor overleg en planning voor het bereiken en behouden van een kernwapenvrije wereld. Zo’n comité is nodig omdat de Ontwapeningsconferentie in Genčve en de Toetsingsconferentie van het NPV in New York gefaald hebben als gevolg van een ‘regel van consensus’ die elk land vetorecht geeft. Wij verwachten dat de Algemene Vergadering dan op basis van de aanbevelingen van dit comité actie zal ondernemen, zodat in het jaar 2010 specifieke stappen kunnen worden goedgekeurd die leiden tot de eliminatie van kernwapens in 2020. Ondertussen verklaren wij hierbij de 369 dagen van vandaag tot 9 augustus 2006 tot een ‘Jaar van Erfenis, Bewustwording en Engagement’. Gedurende dit jaar zal Mayors for Peace, in samenwerking met landen, NGO’s en de grote meerderheid van de wereldbevolking, diverse campagnes voor de afschaffing van kernwapens lanceren in vele steden over de hele wereld. Wij verwachten dat de Japanse regering de stem van de steden van de wereld zal respecteren en energiek zal werken in de Eerste Commissie en de Algemene Vergadering teneinde te verzekeren dat de afschaffing van kernwapens wordt bereikt door de wil van de meerderheid. Bovendien vragen wij dat de Japanse regering voorziet in warme, humanitaire steun die voldoet aan de noden van alle ouder wordende hibakusha, met inbegrip van degenen die in het buitenland wonen en degenen die zijn blootgesteld in gebieden die zijn aangetast door zwarte regen.

Op deze dag, de zestigste verjaardag van het gooien van de atoombom, trachten wij de zielen van al zijn slachtoffers te troosten door te verklaren dat wij nederig onze verantwoordelijkheid opnieuw bevestigen nooit ‘dit kwaad te herhalen.’ ‘Rust alsjeblieft in vrede, want wij zullen dit kwaad niet herhalen’.