24 - 28 februari 2005

 

IPPNW Renewal Retreat London

 

Te gast bij onze zeer actieve Engelse zuster affiliate Medact: een goed voorbeeld van hoe een IPPNW-affiliate zou moeten werken. Wat zijn hiervoor de criteria? Goed lopende, gesubsidieerde projecten (zoals de research en de rapportage van de medische consequenties van de oorlog in Irak op de burgerbevolking.

Daarnaast goede contacten met de media en verschillende actieve groepen in het land. Na de retreat werden door enkele IPPNW-bestuurders bezoeken gebracht aan het Ministerie van buitenlandse zaken en de Amerikaanse ambassade. De bezoeken stonden in het kader van de komende Review Conference van het NonProliferatieVerdrag.

Waarom een renewal retreat?

De afgelopen jaren zijn tijdens verschillende Board meetings en ook in de wandelgangen kritische geluiden gehoord ten aanzien van de missie, herkenbaarheid naar de buitenwereld en functioneren van de IPPNW (met name slagkracht op actuele zaken en besluitvormingsprocessen). Wat is een goed werkende affiliate? Hoe komen beslissingen tot stand en natuurlijk als belangrijkste drijfveer voor vernieuwing: een teruglopend aantal leden en donateurs met als gevolg een steeds kleiner budget. Het centrale kantoor werd enige jaren geleden gehalveerd en werkt steeds meer met geoormerkte gelden, waarvoor dan projectmedewerkers kunnen worden aangetrokken. De belangrijkste programmaís zijn ons anti-nucleaire werk en Small Arms.

25 IPPNW-ers (oud presidenten/vice-presidenten, board members en studenten) bogen zich over deze vraagstukken onder leiding van een professionele facilitator. Vastgesteld werd dat ten opzichte van de beginjaren van de organisatie een aantal essentiŽle zaken gewijzigd zijn: veranderd angstbeeld in de wereld (geen Koude Oorlog meer die vele mensen motiveerde actief te zijn in politiek en media), meer democratie binnen de organisatie zonder charismatische leiders die continue de confrontatie en de media zoeken. Hoe kunnen wij de organisatie professioneler maken, zodat continuÔteit gegarandeerd is? Dat was de minimale doelstelling. Gezien de horizontale en verticale proliferatie overal in de wereld werd wel vastgesteld dat er duidelijk reden is voor het voortbestaan van IPPNW.

 

In verschillende werkgroepen werd een tiental modellen uitgewerkt, die vervolgens op haalbaarheid werden getest. Mogelijke toekomstscenarioís werden geschetst, alsmede de financiŽle consequenties. Aan de ene kant van het scala een IPPNW zonder centraal kantoor met een wereldwijd individueel lidmaatschap. Aan de andere kant de status quo handhaven. Daartussenin allerlei vormen, waarbij met name de Board allerlei variaties kende (zeer klein, professioneel (niet alleen artsen); samenstelling bestaande uit vertegenwoordigers van de 10 grootste affiliates, etc). Een heikel punt is en blijft het, ook in onze organisatie bestaande, grote verschil tussen Noord en Zuid. De discussie die al jaren bij de VN speelt, speelt ook in onze federatie. Een land, een stem of stemrecht gebaseerd op het aantal leden. Dat laatste zou meer recht doen aan de werkelijkheid maar creŽert een immense scheiding: veel Afrikaanse landen hebben enkele leden tegenover de VS met 30.000 leden, Duitsland met 8.000 leden of Zweden met 4700.

Grote lijnen waarover we het eens werden zijn: meer projectmatig werken, meer studentenactiviteiten, meer activiteiten naar media, waardoor we herkenbaarder worden als medische spreekbuis op het gebied van massa-vernietigingswapens en small arms.

Eigenlijk dezelfde vernieuwingen waar ons eigen NVMP-bestuur ook al enige tijd aan werkt.

 

Na de retreat vergaderde het Executive Committee (5 mensen) van de Board (25 mensen) en maakte afspraken voor de follow-up. De modellen zullen door de verschillende groepen verder in concreto worden uitgewerkt, waarna uiteindelijk de Board in oktober in Boston knopen zal moeten doorhakken. Hierbij wordt gedacht aan in ieder geval een veel realistischer beeld van de organisatie te schetsen zoals die nu is. Dat betekent dat ruwweg de helft van de affiliates zal worden opgeheven. Het is een trieste constatering dat in een tijd waarin massavernietigingswapens vrijwel dagelijks in het nieuws verschijnen, de medische wereld hierop onvoldoende krachtig reageert in de media. Toch zijn er heel positieve ontwikkelingen: er zijn nog steeds affiliates die groeien, die zeer actief zijn. De Mayors for Peace campagne krijgt steeds meer momentum. Er worden inzichtgevende rapporten gepubliceerd en wereldwijd verspreid.

 

 

 

IPPNW-enquÍte

 

Vernieuwingsproces binnen IPPNW

Naar aanleiding van haar laatste wereldcongres in Beijing is onze moederorgansiatie International Physicians for the Prevention of Nuclear War (IPPNW) begonnen met een proces van herbezinning en vernieuwing.

Eind vorig jaar stuurde IPPNW al haar leden een vragenlijst toe om na te gaan wat hen het meeste in de federatie aansprak en wat zij in de toekomst van IPPNW verwachtten. Eind februari vindt de Renewal Retreat plaats, waar de uitkomst van de vragenlijst wordt bestudeerd.

 

Vragen waarop IPPNW een antwoord probeert te vinden zijn: hoe kunnen we IPPNW als organisatie sterker maken zodat we ons werk kunnen doen zonder grote financiŽle ongemakken? Hoe kunnen we nieuwe motieven vinden voor onze missie en hoe kunnen we deze uitbreiden naar meermensen en meer afdelingen. Hoe kunnen we het best de unieke vaardigheden en talenten van de bestaande afdelingen gebruiken?

Het gaat niet alleen om wat het belang is van het werk van de IPPNW, maar ook om wie IPPNW is. In 1985 ontvingen wij de Nobelprijs, niet alleen voor ons werk maar ook omdat IPPNW de Oost-West gedachte

belichaamde en op die manier bijdroeg aan blijvende vrede .

 

Aan de hand van deze ideeŽn formuleerde IPPNW de volgende vragen:

1) Wat zijn volgens u de belangrijkste algemene en specifieke bijdragen van IPPNW aan de wereld(vrede) tot nu toe?

2) Welke IPPNW-campagnes of projecten zijn door uw afdeling ondersteund en over welke specifieke bijdrage bent u het meest tevreden?

3) Welke waarde heeft het lidmaatschap van IPPNW voor uw afdeling gehad?

4) Wat in het bijzonder heeft IPPNW goed aangepakt?

5) Op welke gebieden heeft IPPNW steken laten vallen?

6) Hoe ziet u de toekomst van IPPNW? Hoe moet IPPNW er volgens u over 5 jaar uit zien in termen van: missie, organisatorische structuur, bestuur, programma's en middelen?

7) Waarom is er behoefte aan IPPNW in de huidige wereld, en wat moeten wij artsen doen om die behoefte in te vullen?

 

Met de reacties van de aangeschreven afdelingen en de discussie eind februari hoopt IPPNW weer met een heldere blik de onzekere toekomst tegemoet te treden.