Noodwet geneeskundigen wordt BIG

 

Onlangs kreeg ik een brief van het Staatstoezicht op de Volksgezondheid/de Inspectie voor de Gezondheidszorg, waarin werd vermeldt dat de registratie voor de Noodwet Geneeskundigen niet meer aan de orde is. Artikel 29 en 29a (over het registreren) uit deze wet worden afgeschaft. Via een nieuwe weg komt de inspectie toch wel aan haar gegevens: na wijziging van de wet BIG kan men nu putten uit de gegevens van het BIG register.

 

In het kader van de Noodwet Geneeskundigen werden alle artsen, tandartsen, verloskundigen en farmaceuten geregistreerd. Deze beroepsgroepen kunnen in geval van oorlog, oorlogsomstandigheden en daaraan verwante of daarmee verband houdende buitengewone omstandigheden worden opgeroepen tot een bijzondere dienstplicht. Hetzelfde geldt voor de bijna afgestudeerden in deze vakken. Ooit hebben alle beoefenaren van deze beroepen hun gegevens moeten laten registreren, zelf of via de instelling waar men werkt. Tussen 1980 en 1983 had de NVMP twijfels over de consequenties van een dergelijke registratie. Veel leden kwamen in actie en schreven protestbrieven die in Medisch Contact gepubliceerd werden. In het licht van de plaatsing

van kernwapens op Nederlands grondgebied werd de registratie beschouwd als een illusie, een lapmiddel voor regering en bevolking. Bij een oorlog kon en kan nooit volledig adequate hulp worden geboden, laat staan bij een kernoorlog. Waarschijnlijk zijn de geregistreerde gegevens ook niet meer actueel op het moment van oorlog.

 

Tijdens de ledenvergadering van

5 maart 1983 concludeerden de NVMP-leden dat “geneeskundigen op grond van hun taakopvatting door medewerking aan de registratie in het kader van de Noodwet in ernstige gewetensnood kunnen komen. De ledenvergadering dringt er bij regering en parlement op aan mede in het licht van steeds meer veld winnende inzichten over de effecten van civiele verdediging, herziening van de wetgeving te overwegen en zich te bezinnen over de civiele verdediging. Daarnaast roept de ledenvergadering alle geneeskundigen op zich ernstig te beraden over de verenigbaarheid van registratie in het kader van de Noodwet en de eigen taakopvatting.”

An Mercx heeft de discussie hierover onder de verloskundigen aangezwengeld. Circa 1983 is nog een keer een enquête uitgegaan om te registreren. daarna is er bij mijn weten geen enquête meer geweest. De discussie is uiteindelijk verstomd.

 

In het licht van de huidige politieke situatie in de wereld met een nieuwe kernwapenwedloop op meerdere fronten, internationaal terrorisme en andere dreigingen, om nog maar niet te spreken van natuurrampen en dergelijke, herhaalt de geschiedenis zich. De overheid heeft nu (binnen de richtlijnen van de Wet op de Bescherming Persoonsregistratie) onveranderd toegang tot de gegevens van de medische beroepsgroepen. We zijn nog steeds oproepbaar voor bijzondere dienstplicht.

 

Literatuur

Noodwet geneeskundigen, Symposiumverslag 1983